ผศ.ดร.นพดล กรรณิกา โพสต์เฟซบุ๊กวิเคราะห์สถานการณ์ หลัง ฮุน มาเนต เดินสายต่างประเทศ สื่อสารประเด็นไทย–กัมพูชา ชี้สงครามยุคใหม่ไม่ได้รบแค่สนามจริง แต่รบใน “สนามเล่าเรื่อง” แนะรัฐบาลไทยเร่งออก Diplomatic Note ตั้งศูนย์ข้อมูลกลาง แยกแฟ้มทะเล–บกชัดเจน และยืนบนหลักฐานที่ตรวจสอบได้
วันนี้ (19 ก.พ.) เฟซบุ๊ก“มิสเตอร์ จิม” หรือ ผศ.ดร.นพดล กรรณิกา อาจารย์ประจำวิชา Cybersecurity วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม ศิษย์เก่า Cybersecurity มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ และ Data Science มหาวิทยาลัยมิชิแกน สหรัฐอเมริกา โพสต์ข้อความระบุว่า "เมื่อ ฮุน มาเนต เดินสายต่างชาติ “ปั้นหน้าเศร้า เล่าความ”ไทยจะตอบโต้อย่างไร ทนให้ชนะทั้งเวทีโลก และหัวใจประชาชนคนไทยทั้งประเทศในศตวรรษนี้ สงครามไม่ได้รบกันเฉพาะในสนามที่มีรถถัง เครื่องยินรบ เสียงปืนและระเบิดเท่านั้นแต่มักจะรบกันในสนามเล่าเรื่อง เล่าความ ด้วยคำว่า ยึดครองคำว่า ละเมิดอธิปไตยคำว่า ประชาชนกลับบ้านไม่ได้คำเหล่านี้ ไม่ได้ถูกเลือกมาโดยบังเอิญ
แต่มันคือการออกแบบ “เรื่องเล่า” ให้โลกเห็นภาพหนึ่งภาพและเมื่อเรื่องเล่าเดินทางไวกว่าความจริงประเทศที่ชนะ ไม่ใช่ประเทศที่เสียงดังที่สุด แต่คือประเทศที่ ควบคุมกรอบความจริงได้ดีที่สุด
1) เกมนี้ไม่ใช่อารมณ์ แต่คือ “การจัดการความรับรู้”
เมื่ออีกฝ่ายวางภาพว่า ไทยคือผู้รุกล้ำไทยคือผู้ขัดขวางกระบวนการเทคนิคไทยคือเหตุที่ประชาชนเดือดร้อนถ้าไทยนิ่งเกินไปความนิ่งอาจถูกตีความเป็นการยอมรับแต่ถ้าไทยตอบโต้ด้วยอารมณ์ภาพลักษณ์ของรัฐที่สุขุมจะสั่นคลอน
ดังนั้นคำตอบที่ถูกต้องไม่ใช่เสียงดัง แต่คือ
-เอกสารที่ชัด -กลไกที่โปร่งใส -หลักฐานที่ตรวจสอบได้
นี่คือภาษาที่เวทีโลกเข้าใจ
2) แยก “ทะเล” ออกจาก “บก” ให้ชัดเจนเรื่อง MOU 44 เป็นเรื่องทะเลเรื่องชายแดนบกเป็นอีกแฟ้มหนึ่งการทบทวน MOU 44ไม่ใช่การยกดินแดนไม่ใช่การยอมรับข้อกล่าวหาแต่คือการประเมินว่ากรอบเดิมยังปกป้องผลประโยชน์ชาติได้เพียงพอหรือไม่
ถ้าจะยกเลิกต้องยกเลิกแบบมีกรอบใหม่รองรับทันทีไม่สร้างสุญญากาศไม่ปล่อยให้ใครเขียนเรื่องแทนเราทะเลต้องคุยเรื่องทะเลบกต้องคุยเรื่องบกอย่าให้ใครผูกแพ็กเกจจนไทยเสียสมดุลเชิงยุทธศาสตร์
3) เมื่ออีกฝ่ายใช้ภาพ “มนุษยธรรม–ศาสนา”ไทยต้องยืนบน “ความรับผิดชอบ–ความปลอดภัย”ถ้ามีภาพพระสงฆ์หรือประชาชนอยู่หน้าฉากไทยต้องชัดเจนว่า-ไทยไม่ใช้กำลังกับผู้ไม่มีอาวุธ -ไทยเคารพศาสนา -ไทยปฏิบัติตามหลักมนุษยธรรมสากล
และทุกอย่างต้องมีบันทึก มีโปรโตคอล มีหลักฐานเพราะในยุคโซเชียลภาพเดียวอาจเดินทางเร็วกว่าความจริงสิบเท่า
4) สิ่งแวดล้อมและไฟป่า — เปลี่ยนความเสี่ยงให้เป็นมาตรฐานสากล
หากเกิดไฟป่าหรือผลกระทบชายแดนไทยต้องไม่กล่าวหาลอย ๆแต่ใช้ข้อมูลดาวเทียมใช้หลักวิทยาศาสตร์ใช้มาตรฐานความปลอดภัยให้โลกเห็นว่าไทยคือรัฐที่บริหารจัดการความเสี่ยงตามหลักวิชาการไม่ใช่ตามกระแสความสุขุม คือพลังความโปร่งใส คือเกราะป้องกัน
5) ประเมินสนามการแข่งขันอย่างตรงไปตรงมา
วันนี้ กัมพูชา “นำ” ในการปั้นหน้าเล่าความ เสริมสนามรบด้วยสนามเล่าเรื่อง (narrative) ระหว่างประเทศ เพราะสื่อสารก่อน และสื่อสารแรง แต่จากที่ประเมินไทยยังได้เปรียบในสนามกลไก ในสนามเอกสาร
ในสนามข้อเท็จจริงภาคพื้น
เกมนี้จะตัดสินด้วย 3 คำ: ความเร็ว ความเป็นทางการ ความแม่นยำของหลักฐาน
6) แพ็กพลัง 6 ข้อที่ไทยควรทำทันที
6.1. พลังของการออกหนังสือทางการทางการทูต (Diplomatic Note) อย่างเร็วและชัดเจน โดย
(1) ปฏิเสธข้อกล่าวหาเรื่อง “การยึดครอง” อย่างเป็นทางการ
(2) ยืนยันว่าไทยปฏิบัติตามข้อตกลงและมาตรการที่ตกลงกันไว้ทุกประการ
(3) และสงวนสิทธิ์ทางกฎหมายของประเทศไทยไว้อย่างครบถ้วน
6.2 พลังเสนอ Joint Technical Verification ให้ข้อเท็จจริงถูกตรวจสอบร่วม ไม่ปล่อยให้ใครผูกขาดเรื่องเล่า
6.3 พลังผูกมาตรการภาคพื้นกับความปลอดภัยพลเรือน อธิบายว่าแนวกั้นและการคงกำลังมีเป้าหมายเพื่อกันเหตุซ้ำ ไม่ใช่เพื่อยึดครอง
6.4 พลังตั้งศูนย์สื่อสารเดียว (Single Source of Truth) ให้ข้อมูลทางการอัปเดตชัดเจน ลดข่าวลือ ลดการบิดเบือน
6.5 พลังเดินเกมการทูตหลายชั้น อาเซียน จีน สหรัฐ ไทยต้องแสดงบทบาท “ผู้รักษาเสถียรภาพ”ผม
6.6 พลังแยกแฟ้มชายแดนออกจากอาชญากรรมไซเบอร์ และเสนอความร่วมมือปราบสแกมเมอร์อย่างจริงจัง เพื่อสร้างภาพว่าไทยสร้างทางออก ไม่สร้างความขัดแย้ง
กล่าวโดยสรุปเมื่อฝ่ายกัมพูชา “ปั้นหน้าเศร้า เล่าความ”ไทยไม่จำเป็นต้องปั้นหน้าแข็งไทยต้องปั้น “ระบบ”ปั้น “เอกสาร”ปั้น “ความจริงที่ตรวจสอบได้”เพราะในเวทีระหว่างประเทศประเทศที่ชนะไม่ใช่ประเทศที่เอาดราม่านำทางแต่คือประเทศที่ข้อเท็จจริงยืนอยู่เคียงข้างเอกสารปกป้องเขาและประชาชนเชื่อมั่นในเขานี่ไม่ใช่เรื่องชาตินิยมแต่คือเรื่องความรับผิดชอบต่อแผ่นดินและประเทศไทยต้องไม่แพ้ใน เกมเรื่องเล่า ก่อนจะเวียนมาถึง เกมกฎหมาย อีกครั้ง
