เปิดโปงมณฑลห้วยขวาง อาณาจักรจีนเทากลางกรุงฯ เครือข่ายส่วยและนอมินีกินรวบเศรษฐกิจไทยด้วยเงินหยวนดิจิทัล เมินกฎหมายซึ่งหน้า ขณะที่พ่อค้าแม่ค้าไทยกำลังเจ๊งระนาว ใครคือไส้ศึกขายชาติ
“จ่ายเป็นงวด ๆ แล้ว จะมาจับได้ยังไง”นี่คือประเด็นร้อนที่ท้าทายกฎหมายไทย ซึ่งหลุดออกมาจากปากผู้ประกอบการคนจีนที่ห้วยขวาง กลางวงล้อมของเจ้าหน้าที่ ในปฏิบัติการบุกจับโรงแรมนอมินีทุนจีนเถื่อนใจกลางห้วยขวางเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา
คำถามที่สังคมและชาวเน็ตตั้งข้อสังเกตตามมาในเวลานี้คือ ประโยคที่ว่าจ่ายเป็นงวด ๆ นั้น ทุนจีนเขาจ่ายให้ใคร และทำไมธุรกิจผิดกฎหมายเหล่านี้ ถึงได้เติบโตจนกลายเป็นมณฑลห้วยขวาง ดินแดนที่กฎหมายไทยแทบจะเอื้อมไม่ถึง และไร้ความศักดิ์สิทธิ์
หากย้อนรอยดูมณฑลห้วยขวางแห่งนี้ ไม่ใช่เพิ่งจะเคยเกิดเรื่องเป็นครั้งแรก หากยังจำกันได้ ย่านนี้เคยผ่านคดีระดับประเทศมาแล้วสารพัด
ตั้งแต่เคสสถานบันเทิงผับลับอัพยาแดนจิงเจอร์ที่ตบตาเจ้าหน้าที่ด้วยการเปิดด้านหน้าเป็นร้านคอมพิวเตอร์และร้านเกมตู้ยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ด้านหลังกลับซ่อนปาร์ตี้ยาเสพติดของกลุ่มทุนจีนระดับวีไอพี หรือกรณีร้านหม่าล่าสายพานประชาราษฎร์บำเพ็ญที่ตกเป็นข่าวฉาวโฉ่ว่าปฏิเสธไม่รับเงินสดไทย ไม่รับคิวอาร์โค้ดธนาคารไทย บังคับสแกนผ่านแอปพลิเคชันจีนเป็นเงินหยวนเท่านั้น
จนกระทั่งมีการขยายผลทลายเครือข่ายสามแอปพลิเคชันเดลิเวอรีจีนเถื่อนที่กินรวบระบบขนส่งและจดทะเบียนนอมินีสบช่องทางเลี่ยงภาษีไทยไปเมื่อช่วงก่อนหน้านี้
แต่ทว่า จากคดีใหญ่ในอดีตผับลับอัพยา มาถึงดราม่าร้านหม่าล่าปฏิเสธเงินบาท ทุนจีนเทาในมณฑลห้วยขวางกลับไม่ได้ลดน้อยถอยลงไปเลย แต่กลับแตกตัวและฝังรากสืบสานอาณาจักรลึกขึ้นเรื่อย ๆ จากการลงพื้นที่ของทีมข่าวSondhi X ไปแกะรอยเชิงลึกบนถนนประชาราษฎร์บำเพ็ญ เส้นเลือดใหญ่ของย่านนี้ ภาพกว้างยามค่ำคืนสะท้อนความจริงอย่างชัดเจน แสงไฟจากป้ายอักษรจีนขนาดยักษ์ บดบังและเบียดป้ายภาษาไทยจนแทบไม่เหลือความเป็นประเทศไทย
บางร้านค้าไม่มีอักษรไทยเลยแม้แต่ตัวเดียว จงใจละเมิดระเบียบภาษีป้ายของสำนักงานเขตแบบไม่เกรงกลัว ป้ายร้านปลาหม้อหินบางแห่ง แปลภาษาไทยแบบมักง่ายผ่านระบบแปลภาษาว่า เสือเด็กปลาหม้อหิน สะท้อนพฤติกรรมเร่งรีบเปิดธุรกิจโดยใช้คนไทยแค่ในนามเอกสาร แต่หลังบ้านคุมโดยคนจีนร้อยเปอร์เซ็นต์
เมื่อเดินไปส่องดูที่หน้าประตูร้านค้าเหล่านี้จะพบความจริงที่สับขาหลอกเจ้าหน้าที่รัฐอย่างเจ็บแสบ หน้าประตูมีการแปะสติกเกอร์สีเขียวของแอปพลิเคชันเดลิเวอรีไทย เพื่อให้ดูเหมือนเข้าระบบถูกต้อง แต่ข้าง ๆ กลับสอดไส้แปะป้ายแอปพลิเคชันเดลิเวอรีสัญชาติจีนอย่างโกคู และอีเก็ทส์ ตัวเบ้อเริ่ม ซึ่งนี่คือเทคโนโลยีระบบปิด ที่สร้างขึ้นมาเพื่อคนจีนในไทยโดยเฉพาะ
คอมเมนต์ในโลกโซเชียลตั้งคำถามกันเป็นจำนวนมาก ว่าแอปเดลิเวอรีจีนเหล่านี้มันสร้างความเสียหายอย่างไร คำตอบคือมันคือระบบกินรวบที่ตัดวงจรเงินไทยออกไปร้อยเปอร์เซ็นต์ เวลาคนจีนสั่งอาหารหรือซื้อของโชห่วยจากร้านค้าจีน พวกเขาจะสแกนจ่ายเงินผ่านกระเป๋าเงินดิจิทัลอาลีเพย์ หรือวีแชทเพย์ เงินหยวนจะวิ่งจากมือคนซื้อในไทย ตรงดิ่งกลับเข้าบัญชีธนาคารที่ประเทศจีนทันที ไม่มีเงินบาทแม้แต่บาทเดียวไหลผ่านระบบธนาคารแห่งประเทศไทย
กรมสรรพากรไทยไม่มีรายได้ภาษีมูลค่าเพิ่มหรือแวตจากร้านพวกนี้ มันคือการหมุนเวียนเงินในระบบปิดที่รัฐบาลไทยทำได้แค่มองตาปริบ ๆ ในขณะที่พ่อค้าแม่ค้าไทยในพื้นที่ต้องเจ๊งระนาว เพราะสู้ค่าเช่าตึกที่พุ่งสูงลิ่วจากแรงกว้านซื้อของทุนจีนไม่ไหว
ไม่เพียงแค่อาหาร ทุนจีนในห้วยขวางแตกตัวลามไปถึงอาชีพสงวนของคนไทยร้อยเปอร์เซ็นต์ ตรวจสอบพบร้านเสริมสวยที่ใช้คนจีนแท้ ๆ มาเป็นช่างตัดผม และหนาหูที่สุดคือร้านนวดแผนไทยโบราณที่ขึ้นป้ายภาษาจีนหรา สอดไส้ข้อความคำว่า จวาหลงจิน หรือบริการนวดกษัยชาย มีคอมเมนต์แฉกันยับว่า นี่คือฉากบังหน้าของการลักลอบค้าประเวณีแฝงเฉพาะกลุ่มทุนจีนใช่หรือไม่
ปฏิบัติการบุกจับโครมครามออกสื่อในรอบวันสองวันที่ผ่านมาสังคมวิพากษ์วิจารณ์อย่างตรงไปตรงมาว่า มันคือการละครไฟไหม้ฟางหรือไม่ เพราะข้อเท็จจริงล่าสุดจากหน้างานในวันนี้พบว่า ทั้งโรงแรมและร้านอาหารที่เพิ่งโดนบุกจับ ยังคงเปิดไฟสว่างโร่ ทำมาหากินต้อนรับลูกค้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นี่คือสิ่งที่ยืนยันว่า เงินหยวนดิจิทัลมันศักดิ์สิทธิ์กว่ากฎหมายไทย และระบบส่วยรายงวดมันแข็งแกร่งเกินกว่าที่ข้าราชการจะเจาะทะลวงได้
แล้วคำถามคือ ทุนจีนเหล่านี้กว้านซื้อตึก ซื้ออสังหาริมทรัพย์ใจกลางกรุงเทพฯ เป็นร้อย ๆ ล้านได้อย่างไร ใครคือไส้ศึกคนไทยที่ยอมขายชาติจดทะเบียนนอมินีถือหุ้นบังหน้าห้าสิบเอ็ดเปอร์เซ็นต์
ตอนต่อไป สนธิ x จะเปิดหลักฐานชิ้นเอก ใบเสร็จขายชาติ และใบรับสมัครหุ่นเชิดคนไทยสัญชาติไทย ที่เอาไปนั่งเฝ้าร้านเพื่อหลบเลี่ยงคุก
"มาร่วมกันลอกคราบกระบวนการกลืนชาติไปพร้อมกันในตอนต่อไป"